عجب صبری خدا دارد …

مصیبت بزرگی است و دردی بس سنگین است  که عهد خود با خدای خود را فراموش کنیم و  یک عمر نمک خدا را بخوریم و نمکدان او بشکنیم چر که طبق فرموده اش  انی جاعل فی الارض خلیفه ( ۳۰ بقره ) می توانستیم در جایگاه جانشینی خدا بر روی زمین باشیم اما هیهات که پیرو شیطان و در دام شیطان گرفتار شدیم و در جایی دیگر فرمودند و نفخت فیه من روحی ( ۷۲ ص )  از روحم در تو دمیدم  حیف و صد حیف که با اطاعت از هواهای نفسانی و حیوانی  ان را آلوده کردیم  و در ادای امانت کوتاهی کردیم ( یا ایها الذین آمنوا اوفوا بلعقود  ( ۱ مایده )  به قول ناصر خسرو  بسوزانند چوب درختان بی بر  سزا خود همین است مر بی بری را   و مایی که عمری برای خدا / اولیا خدا / پدر و مادر / دین اسلام / نظام اسلامی /  سودمند نبودیم و فقط از زندگی خور و خواب و شهوت یاد گرفتیم نباید انتظاری بغیر از سوزاندن  داشته باشیم . خدایا توفیقی ده این مابقی عمر  را بیدار باشیم و متقی  که شاید بتوانیم پر کاهی یا قطره ای  فقط و فقط یکی از نعمت هایت را شکر کنیم   بنده همان به که زتقصیر خویش عذر به درگاه خدا آورد    ورنه سزاوار خداوندیش کس نتواند که بجای آورد . خدایا ماه خوبی ها ماه رمضان رو به پایان است خدایا به حرمت این ماه عزیز دل های همه بندگان را با نور معنویت روشن کن و تاریک های گناه را از دل هایشان بیرون بر  الهی آمین    حسن ملایی /۲۹اردیبهشت ۱۳۹۹ ساعت ۱۷:۳۰

حسن ملایی

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست هر کسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود صحنه پیوسته به جاست. خرم آن نغمه که مردم بسپارندبه یاد.

ممکن است بپسندید...

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *